________________________________________________________________________________________________________________
Herplaatst
________________________________________________________________________________________________________________
Luna
Stamboeknaam:
Isolde de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder:
Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: poes, gecastreerd
Geboortedatum: 29 maart 2005
Nestgrootte: 5; 3p, 2k
Fokker:
Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 4 kilo
Sterke
punten: prachtige glimlach, diepgroene ogen, goede vacht en
-kleur,
mooie neuslijn en convexe hoek
Zwakke punten: relatief lange
wig, mocht hoger op de poten staan,
mist de wodka-look, kin
mocht sterker, oren mochten hoger geplaatst zijn.
HCM (2007),
PKD en colorpoint vrij (VGL,2006)
Luna was mijn eerste Russische poesje en tevens mijn bescheiden
zonnetje.
Ze was altijd waar ik was, zij het op schoot, op mijn
schouder of ergens anders waar ze contact kon houden.
Ze
heeft honderden verhalen te vertellen, en dat doet ze dan ook
met zachte stem. Zodra ik naar haar knipoogde of haar oppakte
begon ze te spinnen. Ze is niet veeleisend van aard, maar als ze
iets wil raakt ze er ook niet over uitgepraat, terwijl een blik
van haar eigenlijk al voldoende is.
Luna is elegant, behendig en slim, wanneer je een hengeltje
te voorschijn haalt laat ze de meest fantastische salto’s zien.
Haar intelligentie en behendigheid resulteren er ook in dat Luna
fantastisch goed deuren kan openen en heel precies kan peilen
wanneer zij haar mens als springplank kan gebruiken naar hoger
punt dat zij anders niet zou kunnen bereiken.
Precies om al
die aandoenlijke eigenschappen vond ik haar een heel geschikte
poes om kittentjes te mogen krijgen, en dus is ze één keer
moeder mogen worden. Inmiddels ben ik van die beslissing terug
gekomen. Naast het hele lieve, zachte karakter en alle goede
eigenschappen die Luna te bieden heeft, heeft haar karakter ook
een keerzijde die ik niet op tijd heb onderkend.
Behalve
heel lief, intelligent en bescheiden, was Luna ook erg
terughoudend naar bezoek in haar eigen omgeving, wat later
zonder directe aanleiding is omgeslagen in echte angst. Omdat in
de vele rasbeschrijvingen van het ras deze terughoudendheid als
raseigen wordt genoemd, dit gedrag ook was wat ik bij de andere
fokkers waar ik toen kwam te zien kreeg en ik nog het één en
ander te leren had over normaal kattengedrag, heb ik niet
herkend hoe belastend het is voor een kat om zich niet vrij te
kunnen voelen in haar eigen territorium.
Inmiddels ben ik er
echter van overtuigd dat dit gedrag niet normaal is, en dat je
als verantwoordelijk fokker niet kunt riskeren nog meer katten
op te zadelen met een dergelijke belasting.
Gelukkig was Luna
nog wel een fantastische mama, die haar kittens stimuleerde de
wereld te verkennen en ook met hen gezellig kletste. Ze was niet
overdreven beschermend, sleepte niet met de kittens, beet geen
snorharen af en zag geen redenen om in de buurt van haar kittens
te grommen. Ze heeft ze goed opgevoed, en daarmee heb ik veel
geluk gehad. Haar kittens zijn allemaal net zo lief geworden als
zij, en durven gelukkig wel poolshoogte te gaan nemen als er
nieuwe mensen op hun terrein komen.
Luna is inmiddels
gecastreerd en zal dus geen mama meer worden.
Met
gedragstherapie en ondersteuning met Bach bloesems heb ik
geprobeerd om haar weer zo ver te krijgen dat ze een blij en
onbezorgd leven kon leiden in de cattery. Helaas slaagde ik er
niet in haar zo te begeleiden dat zij weer volledig de kat werd
die zij voor de komst van haar nestje was, en angst bleef haar
leven beheersen. In 2009 besloot ik dat het zo niet langer kon
en dat het in Luna's belang zou zijn om haar in een rustige,
zeer voorspelbare omgeving te plaatsen, bij een eigenaresse die
haar accepteert zoals ze is en haar de ruimte kan geven om over
haar angsten heen te groeien en die met haar aan haar
zelfvertrouwen wil werken - zonder de onderbreking door krolse
poezen en nesten die er bij mij in het verschiet lagen. Hoewel
het voelde alsof ik met haar een vitaal deel van mezelf weggaf,
is dit het beste gebleken dat ik ooit voor Luna heb gedaan.
Yvonne, haar nieuwe eigenaresse, is zielsgelukkig met haar en
heeft haar zelfs al geholpen haar angst voor bezoek te
overwinnen. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor de nieuwe kans
die zij Luna heeft geboden op een gelukkig en ongecompliceerd
leven!
___________________________________________________________________________________________________________________
Noa
Stamboeknaam:
Horatio de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder: Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: kater,
gecastreerd
Geboortedatum: 3 april 2004
Nestgrootte: 1k
Fokker: Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 6 kilo
Sterke punten: goed formaat maar toch elegant, fantastische
vacht,
prachtige glimlach, super silver tipping
Zwakke
punten: bleke oogkleur, lage oorstand, relatief lange wig, iets
romaanse neus, "open" oogvorm
Noa was mijn eerste eigen Rusje en helemaal wat ik verwachtte in
huis te halen naar aanleiding van de rasbeschrijvingen die ik
online en in boeken gelezen had. Hij is een grote kat,
afstandelijk, gereserveerd en arrogant maar oh zo nieuwsgierig
en gesteld op zijn knuffels en speeltijd.
Hij bezit een
redelijke portie zelfoverschatting, wat soms maakt dat hij nogal
roekeloos uit de hoek kan komen.
Wanneer er bezoek komt
hangt hij de clown uit; regelmatig begroet hij nieuwkomers vanaf
zijn rug, schijnbaar een en al zelfverzekerdheid.
Door zijn
postuur en karakter is iedereen altijd zwaar onder de indruk van
hem.
Noa is behoorlijk eigenzinnig en zal altijd duidelijk laten
weten wat hij wel of juist niet wil. Zijn stemgeluid mag dan
bescheiden zijn, hij gebruikt het effectief, en zijn
gezichtsuitdrukkingen spreken boekdelen. Hij is werkelijk waar
de eerste kat die ik kon zien fronsen als iets hem niet zinde.
Graag maakt hij mensen duidelijk dat het etenstijd is (hoewel
hij daar geen vaste tijden voor aanhoudt, Noa wil altijd wel
eten) of dat er geapporteerd moet worden, een kunstje dat hij
zichzelf en de mensen die hem kennen heeft aangeleerd, en na
eten en slapen zijn favoriete tijdverdrijf.
Ook houdt hij
van stromend water en vindt het enig om zijn mens zover te
krijgen dat ze de kraan voor hem opendraait.
Noa is echter
geen makkelijke kat, en heeft duidelijke grenzen die je ook echt
moet respecteren. Waar die grenzen liggen verschilt per persoon.
De andere katten voelden zich hier vaak door hem gedomineerd en
vertrouwden hem niet door en door.
Met het ouder worden is Noa meer en meer op schoot te vinden,
maar het heeft lang geduurd voor hij zich daar prettig bij
voelde. Pas op de leeftijd van drie durfde hij zich kwetsbaar op
te stellen door ongegeneerd te genieten van een knuffelpartij op
schoot.
Noa is bijzonder territoriaal ingesteld, wat waarschijnlijk
voortkomt uit dezelfde aangeboren angst als waar zijn zus mee
kampt, en patrouilleerde 24 uur per dag door mijn huis om zich
ervan te verzekeren dat er geen indringers waren.
Dit veroorzaakte spanning bij hem en tussen mijn katten, en
maakte het haast onmogelijk voor hem om zich te ontspannen door
zich bijvoorbeeld helemaal te verliezen in spel.
Dit had weer tot gevolg dat hij veel te dik werd, met alle
gezondheidsrisico's van dien.
Omdat ik zijn omgeving niet direct voldoende voor hem kon
veranderen, en omdat hij en Luna al sinds hun kittentijd samen
waren, besloot ik mijn eerste twee Rusjes samen te laten
verhuizen toen er een gouden mandje voor hen op ons pad kwam.
Rond dat gouden mandje stond een huis waar buurtkatten niet bij
in de buurt kunnen komen, en waar regelmaat heerst - iets waar
deze twee katten enorm veel behoefte aan hebben, maar wat ik ze
in een cattery-omgeving niet zou hebben kunnen bieden.
Ik ben zo blij dat Yvonne dit wel kan, en dat ze daarmee Noa en
Luna nu zoveel gelukkiger maakt.
Als mijn eerste Rusje houdt
Noa natuurlijk een prominente plaats in mijn hart - hij is toch
de basis van mijn liefde voor dit ras.
_______________________________________________________________________________________________________________________
Alana Yin of
Alyona
Roepnaam: Yin
Geslacht: poes
Vader: Robushka van de Muizenisse (Robii)
Moeder: Isolde de Quetzal (Luna)
Geboortedatum: 9 oktober
2006
Nestgrootte: 4;
3k, 1p
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht:
4 kilo
Sterke punten: elegant en hoog op de poten, fijne
ovale voetjes,
schitterende oorstand, geprononceerde snorkussentjes, goede
oogkleur,
kan wodka-look laten zien, goed geproportioneerd, erg
charismatisch
Zwakke
punten: heeft een aantal witte haren verdeeld over haar vacht,
relatief lange wig, ietwat ronde ogen, lichte pinch, relatief
zwakke kin
en neus te gewelfd
Alana Yin is een
poesje uit mijn eerste nestje, toen mijn catterynaam nog achter
de kittennaam kwam in plaats van ervoor.
Yin is in eerste instantie gebleven om mee verder te fokken,
maar is ook een fantastisch lieve vriendin gebleken.
Net als
haar mama Luna babbelt Yin graag en veel. Als Yin een kamer in
komt, kondigt zij zichzelf alvast maar even bescheiden aan voor
het geval je haar over het hoofd zou zien, en als je aangeeft
haar te hebben gezien, krult haar staart tot op haar rug van
blijdschap. Bij de echt intieme gesprekken mauwt zij echter
zonder geluid, en (erg on-kats) zoekt ze constant oogcontact.
Waar Luna deuren opent, maakt Yin ze juist erg graag dicht, om
vervolgens natuurlijk verontwaardigd te verzoeken om opening.
Ze kan spinnen als geen ander, haar motertje staat non-stop
aan.Yinny is een echte schootzitter, zelfs als je op je hurken
iets zit te doen, houdt zij een been bezet. Ook bezoek moet er
na enige tijd vrijwel altijd aan geloven (met een uitzondering;
dat moet dan niet in grotere getalen binnenkomen); Yin vindt
iedereen lief. Ze vindt het heerlijk om als een baby in je armen
te liggen zodat je haar buik kan aaien, met haar oogjes dicht,
luid spinnend en zacht met haar poten je gezicht aantikkend.
Kopjes geven kan ze heel erg goed, als een bokje stoot ze je met
haar kopje aan, en als het object van affectie net buiten bereik
is, maakt ze er graag met gekromd ruggetje een sprongetje voor.
Naast die hele zachte kant, bezit Yin ook een heel stoer
gezicht; zo is ze fel in het verdedigen van "haar" speelgoed; de
kleine balletjes van gekleurd konijnenbont zijn van haar en haar
alleen en dat laat zij met een grommende mond vol pluis
duidelijk weten. Vooral toen zij nog een klein kitten was van 4
weken, was dit hilarisch om te zien. Het sorteerde duidelijk
effect; nestgenootjes met hoge ruggen en dikke staarten en
volwassen dieren die een pas terugdeinsden vanwege het geluid
uit die kleine frummel, hebben ervoor gezorgd dat dit trucje nog
steeds graag door Yin wordt toegepast.
Het is uiteraard niet
meer dan een pose; Yinny is stiekem wel een beetje een
drama-queen!
Begin 2009 heeft Yin een Suprelorin® -implantaat gekregen wat de
aanmaak van alle geslachtshormonen remde, waardoor zij gedurende
minstens een jaar niet krols en dus ook niet zwanger kon worden.
Het grote voordeel van deze methode was, dat ik mezelf hiermee
in staat stelde haar karakter en de gezondheid van familieleden
langer kritisch te kunnen volgen, zonder dat Yin hoefde te
lijden onder de negatieve gevolgen van constante
hormoonschommelingen.
Naast de reserveringen die ik al enige tijd had naar aanleiding
van de karaktereigenschappen van haar moeder, groeiden in de
tussentijd ook mijn reserveringen ten aanzien van andere
erfelijke factoren.
In haar directe familie bevinden zich inmiddels enkele jong
overleden katten, waarvan één door (door een specialist
vastgestelde) HCM (halfbroer van Luna), en één die voor
zijn dood verdacht veel kenmerken van het bij deze ziekte
behorende beeld vertoonde (andere halfbroer van Luna). Ook komen
in haar familie mesoderm-gerelateerde afwijkingen voor.
Al met al waren dit voor mij te veel kanttekeningen bij een
enkele kat om met vertrouwen met haar te fokken. Ieder levend
wezen draagt defecte genen of nadelige eigenschappen bij
zich en er zit altijd een zeker risico aan het fokken met
katten, omdat je nooit precies weet welke. Het is aan de
individuele fokker om de risico's zoveel mogelijk in kaart te
brengen en af te wegen tegen de positieve eigenschappen van de
kat en andere belangen, zoals genetische diversiteit binnen een
ras. Voor mij is die balans doorgeslagen naar het punt dat ik
het voor mijn gevoel in het belang van de individuele katten en
het ras niet kon riskeren te fokken met Yin.
Yin is in 2010 gecastreerd en is in eerste instantie bij ons
gebleven als speelmaatje voor Lilia, Bella en hun kittens - maar
helaas moest ik na een paar jaar toegeven dat zij in deze
rol niet optimaal tot haar recht kwam en dat de onrust van
een wisselend kattenbestand voor haar te veel stress opleverde.
Toen zich een lief stel meldde dat een volwassen Rus zocht om te
vertroetelen, wist ik dat zij met een reden op ons pad kwamen -
en bij het eerste bezoek was direct de klik voelbaar. Yin
verhuisde naar Jacó en Gea in Dwingeloo en geniet daar van hun
onverdeelde aandacht.
Een deel van Yin's stamboom kun je
hier
vinden.
Voor meer informatie over de factoren die mijn keuzes voor Yin
hebben beïnvloed, mag je altijd contact opnemen.
_______________________________________________________________________________________________________________________
Int.Ch.Alyona Ilian Ilariy
Roepnaam: Larry
Geslacht: (dek)kater
Vader: Ch. Azreal Boucheron Beauzaris
Moeder: Ch, Larksong
Supafastjellyfish
Geboortedatum: 29-02-2016
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht: 4.7 kg.;
nog in de groei
Sterke punten: Stevig elegant gebouwd, goed
gespierd, lange staart,
vacht iets donkerder middenblauw met goede zilverglans, textuur
in ontwikkeling,
vlakke schedel, al duidelijke convex, licht congaaf profiel met
rechte neus,
prima kin die iets dieper mocht zijn, sterke snorhaarkussens,
expressieve
ogen goed van vorm en plaatsing met blauwgroene kleur, grote
oren met de ideale verticale plaatsing.
HCM vrij (03-2018), PKD vrij, PL
vrij
Shows (10): 4x BIV, 4x BIS, 1x BOB, 1x BOA
Na jaren proberen was het eindelijk gelukt om een zoon uit Jelly
te fokken die kon worden ingezet voor mijn andere poezen om zo
de verschillende lijnen in onze cattery samen te kunnen gaan
brengen. Om dit te kunnen bewerkstelligen kwam er in 2015 een
absolute buitenkans op ons pad toen de fokster van onze Bert een
dekkater wilde importeren uit Zuid-Afrika, van een fokster waar
ik al regelmatig over de vloer kwam en die ik erg hoog heb
zitten. Ik werd betrokken in het proces van het uitzoeken van
het katerkitten (in het echt zie je toch net even meer dan op
foto's, niet in de laatste plaats de persoonlijkheid) en
uiteindelijk ook bij het feitelijke importproces.
Er bestond geen directe vlucht tussen de landen van beide
fokkers, en dus werd besloten dat Larry's vader, Beau, in
Amsterdam zou landen om hier een tussenstop te maken. Beau
hoefde zich als 'wederdienst' tijdens zijn verblijf hier niet te
vervelen :).
In Jelly's nestje van drie zat maar één katertje - maar wat voor
één!
Zodra zijn oogjes open waren begon hij zijn overtuigende
pleidooi dat hij bij ons hoorde, door steeds maar te vragen om
bij ons te worden genomen, ons strak aankijkend en vragend
mauwend. Na een periode als hooligan op 4 pootjes (zo hoort dat
nou eenmaal voor een jonge kater) kwam Larry met een maand of
vier weer terug bij zijn knuffelige zelf.
Toen hij echter ook wat enthousiast werd met het 'knuffelen' van
zijn zussen besloten we dat het tijd was dat hij zijn intrek nam
in het katerverblijf.
Een schot in de roos wat Loetjezar betrof - de jongens waren
vanaf het eerste moment onafscheidelijk; waar Loetje was, was
Larry en er werd wat af gestoeid, gewassen en geknuffeld. Na een
jaar werd het contact wat té intiem wat Larry betrof en hebben
we besloten de jongens hun eigen verblijven te geven; toch
wilden ze altijd van elkaar weten waar de ander was en werden er
nog veelvuldig kopjes gegeven over en weer.
Larry was bij zijn geboorte een typisch Jelly kitten en ik heb
me lang afgevraagd of er ooit iets van Beau in zijn uiterlijk
door zou gaan schemeren, maar na ruim een half jaar begon hij
dan toch duidelijk (welkome) trekken van zijn vader te vertonen.
Larry blaakt van het zelfvertrouwen wat hem echter niet
onbesuisd maakt; hij is een intelligente jongen en erg gesteld
op mensen.
Hij is vader mogen worden van 2 nesten bij ons; uit zijn nestje
met Bella hebben we Poema gehouden, en uit zijn nestje met
Porosha Qènya; verder heeft hij een kleine bijdrage geleverd aan
de Nebelungenfok door zoon Thor te verwekken bij Nebelungpoes
Genta van bevriende cattery House of Marvel. We hadden graag
meer tijd en kansen met hem gehad maar Larry was echt niet
gelukkig in het katerverblijf - en omdat Bertje hem niet kon
uitstaan durfden we hem ook na zijn castratie niet naar binnen
te halen in de groep.
Gelukkig had hij intussen wel de liefde gevonden bij Lenka die
ook aangaf geen kittens en een eigen huis te willen, en dus zijn
zij samen verhuisd naar Nynke en Peter die ik al vanaf mijn
eerste stappen op het fokkerspad kende.
_______________________________________________________________________________________________________________________
Alyona Elena Sudarinya
Roepnaam: Lenka,
Lenki
Geslacht: (fok)poes
Vader: Gr.Ch. Kerwil Skryabin Krivak
Moeder: Alyona Bella Barinya
Geboortedatum: 16 november 2012
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht: 3,4 kg.
Sterke punten: Zeer korte dichte,
helderblauwe vacht, gespierd en elegant,
krachtige kop met geprononceerde snorhaarkussentjes, duidelijke
convex,
korte wig, egaal groene ogen, diepe kaaklijn, nette, lange
staart
Zwakke punten: Kin valt iets weg en deze indruk wordt versterkt
door
een klein dopje op haar neus, oren mochten iets groter en hoger
geplaatst
zijn, kan haar ogen rond trekken en heeft nog iets ghostmarking
op haar staart.
HCM vrij
(09-2016), PKD vrij, PL vrij
Lenka draagt geen van de genen voor Siamees colourpoint,
Burmees colourpoint, langhaar, chocolate en cinnamon.
Bloedgroep A(b) (Langford, 2016).
Lenka is Bella's eerste dochter en is net als haar moeder in de
eerste plaats hier gebleven vanwege haar unieke stamboom. Ik was
al erg lang op zoek naar een geschikte kater om de bekende
Engelse Stari-lijn mee naar mijn cattery te halen, en vond deze
uiteindelijk met de hulp van een goede vriendin in de UK, in de
vorm van een nog vruchtbare zoon van Stari Smolenski. Smolenski
stond hoog op mijn verlanglijstje sinds ik hem bij zijn fokker
Marlene had ontmoet, waar ik zijn geweldige karakter had mogen
ervaren. Als bonus bleek de moederlijn van de kater ook nog eens
nagenoeg volledig uit Sashova's te bestaan. Een en al gouden
oude lijnen dus, waaruit ik niks dan goeds had zien komen. Ik
was dan ook extreem blij met Lenka's stamboom.
Mijn doel was vooral om de krachtige kop, die zo typerend is
voor de Stari lijn, ook in mijn katten te ontwikkelen en
Lenka laat inderdaad het begin van een stevige kin, diepe
kaaklijn en sterke convex zien. Ze is niet zo 'Engels'
uitgevallen als gezien haar stamboom (3/4 Engels, 1/4
Australisch) zou hebben gemoeten, maar ze heeft absoluut erg
gewenste trekken voor dit type. Ze heeft een uitermate gespierde
bouw, elegante ledematen en de mooie lange Sashova-staart. Lenka
is zwaarder dan ze oogt.
Lenka heeft een lekker opgeruimd karaktertje; ze heeft het
zelfstandige van haar moeder en ze kan zichzelf erg goed
vermaken. Ze is sportief en actief en vliegt regelmatig als een
wervelwind door het huis - wel een voorzichtige wervelwind, want
nooit gaat er iets stuk.
Ze is geen knuffelkat maar staat of zit altijd bij je in de
buurt en speelt graag met bezoek. Lenka steelt als de raven -
uit tassen, net als haar moeder, en van borden. Ze is gek op
fruit,vooral op mango en op lychees, en drinkt tijdens
onbewaakte ogenblikken zo van je kokosmelk, sinaasappelsap of
thee. Lenka is een kat met veel humor en veel zelfbewustzijn. Ik
had hoge verwachtingen van haar in mijn fokprogramma - ze bleek
een erg leuke moeder, die genoot van het knuffelen met kleine
kittens, maar nog meer van het spelen met grote. Ze was de vaste
babysitter van Bella - een meer zorgzame grote zus kon een
kitten zich niet wensen.
Helaas was haar niet meer dan één nestje gegeven; wij en onze
dierenartsen tasten nog steeds in het duister waarom. Misschien
is het te antropomorfisch maar we denken dat ze na haar eerste
nest, wat ter wereld kwam met een keizersnede en waaruit ze na
maanden nog een kitten verloor, misschien wel geen eigen kittens
meer wilde. Toen haar moeder werd gecastreerd en ze dus
niet meer als babysitter op mocht draven werd haar positie in de
groep wat wiebelig - de andere poezen wilden haar niet bij hun
pas geboren kittens laten liggen, Bella wilde ook niet aan die
kroelbehoefte tegemoet komen. In een allerlaatste poging haar
van eigen kittens te kunnen laten genieten besloten we haar haar
intrek te laten nemen bij Larry; zo zat hij in ieder geval niet
alleen, zij kon even uit de groep, en wie weet....Dat bleek een
schot in de roos; er kwamen weliswaar geen kittens van, maar ze
kroelden wat af samen - eindelijk een andere kat die dat ook
wilde!
Het was dan ook een no-brainer dat ze samen naar een eigen huis
zouden gaan.
We hebben jammergenoeg geen nakomelingen van haar in de fok,
maar haar beide broers leveren beide nog steeds een mooie
bijdrage.
|