Welkom op de homepage van Alyona Russisch Blauw.
 Ik weet dat ik onlangs van webadres ben veranderd en dat ook mijn website onherkenbaar is, maar ik ben bang dat dat nog niet de laatste veranderingen zijn. Mijn broer is bezig met een frisser ontwerp voor deze site wat de huidige template zal vervangen als het klaar is. De inhoud zal echter behouden blijven, en wellicht nog worden uitgebreid!
Mijn naam is Maartje Schoenmaker en ik ben sinds 2004 met dit prachtige ras bezig, toen ik mijn eerste Russisch Blauwe kat kocht.
 Ik was op zoek naar een kat met een bijzonder karakter; en ik dacht dat ik dat vinden zou in de Blauwe Rus.
 Ik was (en ben nog steeds) weg van de verschijning van andere rassen, zoals de Thai, de Chartreux en de Abessijn, maar op de een of andere manier leek ik niet bij deze katten te passen. Ik wilde mijn kat kunnen bieden wat hij nodig had van mij.
Alles wat ik op dat moment had waren boeken om me voor te lichten over rassen, en de Russisch Blauw trok mijn aandacht. Naast de karakteromschrijvingen die precies leken te omschrijven wat ik zocht, sprak ook het uiterlijk van dit ras me aan.
Ik besloot een fokker van dit ras te bezoeken en maakte een afspraak met Marjolijn van cattery Quetzal, die op dat moment twee poezen met in totaal  drie kittens had. Tegenwoordig zou ik niemand aan te raden op bezoek te gaan bij een fokker die op dat moment kittens heeft, omdat je niet meer objectief kijkt als er van die schattige pluizebolletjes rondhobbelen.
Uiteraard gebeurde het onvermijdelijke; ik werd verliefd op Jesse, zoals hij op dat moment werd genoemd. Jesse, het enige kitten in de worp van Dokus, bleek beschikbaar te zijn en dus was de beslissing snel genomen; hij zou bij mij komen wonen. Ik liet zijn fokker ook beloven weer contact met me op te nemen als een volgend nest geboren werd; ik vond toen al niet dat een kat alleen zou moeten leven en als deze kat zou zijn wat ik verwachtte, dan had ik er graag zijn zusje bij.
Omdat deze kat op een bepaalde manier een nieuwe start voor me betekende, gaf ik hem een nieuwe naam: "Noa".
En Noa zou inderdaad een nieuw begin markeren; het begin van mijn liefde voor de Blauwe Rus.
Deze kat zou een vlammetje doen ontwaken dat niet gauw meer zal doven.
Zoals beloofd belde Marjolijn inderdaad toen er weer een nestje onderweg was, en deze keer zou ik de eerste keus hebben. Luna voegde zich bij onze familie.
Ik had er nooit over gedacht om zelf te gaan fokken, maar kort nadat ik Noa kreeg ontwikkelde ik een oprechte interesse in alles wat betrekking had op dit ras. Al gauw kwam ik erachter dat alles wat ik dacht dat fokkers zouden moeten zijn, niet altijd was wat ze waren.
Ik snapte niet waarom showresultaten belangrijker konden zijn dan gezondheid, hoe fokkers konden fokken zonder gehinderd te worden door enige kennis van genetica of hoe ze trotser konden zijn op het uiterlijk van hun kittens dan op het karakter en wat die kittens betekenen voor hun eigenaren.
Ik vroeg me af hoe deze fokkers het ras voor de toekomst moesten gaan behouden. Dat zat me dwars; volgende generaties zouden net zo veel van deze katten moeten kunnen genieten als ik.
Ik had zo veel vragen en vaak konden deze zelfs door fokkers niet beantwoord worden. (Ik ben blij dat degenen die dat wel konden en deden, nog steeds deel uitmaken van mijn fokker-vrienden en -kennisenkring.)
Hoe dan ook, mijn interesse was gewekt en ik begon mezelf te begraven in leesvoer over kattengenetica en fokken.
Kort hierna besefte ik dat het weinig zin had om anderen te bekritiseren; het zou mij of het ras niks verder brengen.
Misschien moest ik het zelf maar proberen, op een manier die mij goed leek, samen met fokkers met dezelfde doelen. Misschien kon ik aan het ras bijdragen door mijn eigen Russen te fokken.
Als beginnend fokker kun je nog niet alles weten en zelf uitvinden; stambomen betekenen niks zonder kennis over de voorouders die erop staan. Die kennis konden andere fokkers, die al langer bezig waren, wel bezitten. Daarom vroeg ik zoveel mogelijk anderen om raad en advies; was Luna een geschikte basis voor mijn cattery, en welke katers kwamen voor haar in aanmerking?  Ik kreeg de ondersteuning die ik nodig had.
Vervolgens nam ik Luna mee naar een kattenshow om te zien of ik haar goede en slechte punten goed had herkend.
Ik ben niet gaan deelnemen met het idee om te winnen; ik wilde gewoon leren over mijn kat.
Tenslotte liet ik Luna screenen op verborgen afwijkingen.
Luna's voorouders waren niet uniek maar ze waren ook niet oververtegenwoordigd in de Nederlandse genenpool, haar gezondheid  was optimaal, ze was het liefste katje wat ik me voor kon stellen en haar eerste show had geresulteerd in een  Best in Show en Best Of Best. Ik dacht dat zij een goede basis zou zijn om mijn cattery op te bouwen.
Mijn cattery werd tegen het eind van 2005 geregistreerd, bijna een jaar nadat ik voor het eerst had overwogen te gaan fokken.
In de tussentijd is mijn cattery uitgebreid met de komst van Yin, mijn eerste zelf gefokte fokpoes.
Ik hoop dat je veel plezier hebt van je bezoek hier en de aangeboden informatie over de Blauwe Rus, mijn cattery en mijn katten.
Dank je voor je bezoek hier.