Tyana Sileny Lilia
Roepnaam: Lilia,
Lily
Geslacht: (fok)poes
Vader: Barishka Prinz
Kostenka (Kosi)
Moeder: Barishka Princess Jharna (Jharna)
Geboortedatum: 1 september 2009
Nestgrootte:
4; 2k, 2p
Fokker: Sally Briton
Uiterlijk:
Gewicht: 3.7
kg
Sterke punten: uitmuntende vachtstructuur, mooie korte
wig,
grote verticaal geplaatse oren, bijna rechte, concave neuslijn,
bijzonder geprononceerde snorhaarkussens, solide bouw,
stevige staart, zachte, dromerige uitdrukking in zeer egaal
groen
gekleurde ogen
Zwakke punten: iets kleine, wat diepliggende ogen, kin kon
dieper zijn en convex kon meer uitgesproken zijn.
HCM (07-2010 en 07-2011) en PKD vrij
Lilia is
geïmporteerd uit Queensland, Australi ë,
om onze lokale genenpoel van broodnodig nieuw materiaal te
voorzien. Hoewel ik sinds 2006 geen nest meer had gefokt, hield
ik wel in de gaten welke lijnen er in Europa gebruikt werden, en
ik vond dat persoonlijk eigenlijk teveel van hetzelfde, waardoor
veel katten redelijk nauw verwant zijn en de inteeltpercentages
bij onze katten oplopen tot onnodig hoge niveaus.
Ik heb ook geleerd van mijn eerdere ervaringen met dit ras en
wilde dus absoluut dat de nieuwe basis voor mijn cattery een
stevige zou zijn, zowel op het vlak van karakter als dat van
gezondheid.
Bij de zoektocht naar nieuwe genetisch input richtte ik me
daarom op catteries buiten Europa. Omdat mijn vriendin Esther
Oudshoorn van cattery Mother's Finest enkele jaren eerder twee
Russen met de meest fantastische karakters uit Australië had
gehaald, ging ook ik daar op zoek, in de hoop dat die
evenwichtige karakters een typisch kenmerk waren voor de
Australische Blauwe Russen.
Ik had het geluk in contact te komen met twee fantastische
fokkers in
Australië;
Sally Briton van Tyana cattery in Queensland, en Sharon Bryant
van Barishka cattery in Victoria.
Hun katten hadden stambomen die nagenoeg helemaal nieuw waren
voor Europa, en hun foto's lieten ontspannen katten van
uitmuntend type zien.
Deze twee schatten van vrouwen werden lieve vriendinnen die
gedurende een periode van meer dan 2,5 jaar de dialoog over een
fokpoesje met mij gaande hielden, om te verzekeren dat ik
uiteindelijk het best mogelijke katje zou krijgen wat zij mij
konden bieden.
Op 1 september 2009 werd mijn droom eindelijk werkelijkheid toen
er bij cattery Tyana een poesje werd geboren uit twee Barishka
ouders.
Sally was zo lief om mij zelf een naam te laten uitkiezen, en ik
koos de Russische namen Sileny, wat "maanlicht" betekent, en
Lilia, vanwege de betekenissen "blauwachtig", "puurheid",
"schoonheid" en "van koninklijk bloed" - zodat haar naam zoiets
betekent als "puur / blauwachtig / prachtig / koninklijk
maanlicht".
Lilia kwam op 17 februari 2010 op Schiphol aan, na een reis van
wel 2,5 dag, en ze rolde daar letterlijk luid spinnend uit haar
reismand - een verbazingwekkende reactie als je bedenkt wat ze
zojuist had doorstaan!
Ze is enorm aanhankelijk gebleven, en moet het meest lieve,
gemakkelijke, en evenwichtige katje zijn dat ik ooit heb
ontmoet, met een ongelimiteerd vertrouwen in mensen; een
schitterend bewijs van de vele jaren ervaring, kennis en liefde
die haar fokster Sally in haar heeft geïnvesteerd.
Lilia heeft zich geweldig goed aangepast in haar nieuwe bestaan;
vanaf haar eerste nacht bij mij slaapt ze al onder de dekens
tegen mijn buik aan, waarbij ze mij soms wakker maakt doordat ze
mijn buik kneedt, of omdat ze zich naar mijn kussen heeft
verplaatst waar ze haar pootjes zacht tegen mijn gezicht legt.
Ze is een echte knuffel en draait zich op schoot vaak op haar
rug zodat ik haar buikje kan kriebelen. Als ik naar haar zin
niet snel genoeg ga zitten, gaat ze tegen me op staan, vragend
om opgetild te worden. Het heeft geen zin haar dan te negeren,
aangezien ze dan een andere manier zal vinden om in mijn armen
terecht te komen (auw). Graag klimt ze ook tot op mijn schouders
om zich zo, gedrapeerd als een shawl om mijn schouders, dan
vervolgens prins(es)heerlijk rond te laten rijden. Ze is een
absoluut juweeltje en een heerlijke kat om om je heen te hebben.
Ze is vanaf het begin ook uitsluitend vriendelijk en vol
vertrouwen naar Yin toe. Yin is ook erg op haar gesteld en ik
vind mijn meiden dan ook regelmatig dicht tegen elkaar aan
genesteld - behalve als Lilia krols is en 24 uur per dag aan
Yinny "vastgeplakt" zit, dan wordt haar affectie soms wat teveel
van het goede.
Lilia heeft ook de vertederende gewoonte opgevat om "schatten"
te verzamelen, die ze ronddraagt door het huis en vervolgens
goed verstopt - begraven in de kattenbak, in mandjes, onder
dekens... Veel dingen kunnen kwalificeren als "schatten";
flessendoppen, haarelastieken of mijn sieraden...
Een kadootje is dat Lilia buiten haar fantastische stamboom
(althans, dat vind ik) en temperament ook nog eens een prachtig
uiterlijk mee heeft.
Ik ben Sally zo enorm dankbaar dat ze mij Lilia heeft willen
toevertrouwen, en woorden schieten tekort om haar en Sharon te
bedanken voor de mogelijkheid die ze me hebben geboden om
opnieuw te beginnen met zo'n geweldige basis voor mijn cattery.
Een deel van Lilia's stamboom (in beeld) vind je
hier
Als je graag meer informatie wilt over Lilia of mijn fokplannen
voor haar, aarzel dan niet om contact op te nemen; haar eerste
nestje vind je onder "Kittens -> eerdere nestjes"
_______________________________________________________________________________________________________________________
Alyona Bella Barinya
Roepnaam: Bella,
Bellabeertje
Geslacht: (fok)poes
Vader: Gr. Eur.Int.Ch.
Glasnost Fengali (Fengali)
Moeder: Tyana Sileny Lilia (Lilia)
Geboortedatum: 13 oktober 2010
Nestgrootte:
2; 1k, 1p
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht:
2.8 kg.
Sterke punten: vacht van uitstekende kleur en
structuur met
duidelijke zilverschijn, diep wigvormig kopje, goede convex,
goede oogvorm, -plaatsing en -kleur, uitmuntende geprononceerde
snorhaarkussens, mooi medium gebouwd op elegante poten en
met een stevige, taps toelopende staart..
Zwakke punten: vacht op de rug wat lang, kin kon krachtiger zijn,
oorstand is enigszins 'flared', wat klein van formaat.
Bella is
Lilia's eerste dochter en is in de cattery gebleven vanwege haar
unieke stamboom. Niet alleen is haar moeder Australisch, haar
vader is vanuit Engeland naar Duitsland gehaald en was al 13
jaar oud toen hij Lilia dekte.
Dit resulteert in een unieke combinatie van degelijke oude
lijnen in Bella's stamboom, die niet veel voorkomen binnen
Europa. De stamboom is onmogelijk nog ooit ergens te herhalen.
Het fokken met katten uit unieke combinaties, het behouden van
zeldzame lijnen en het teruggrijpen op oud materiaal waar minder
generaties van genetic drift overheen zijn gegaan, is uiteraard
wat echt helpt de genenpoel van een ras breed te houden, en dat
zal altijd een van mijn fokdoelen zijn.
Haar stamboom daargelaten, lijkt Bella erg op haar moeder, zowel
qua karakter als qua uiterlijk. Ik vond haar maar een vreemd
uitziend kitten en ik had geen idee wat ik van haar moest
verwachten, maar ze blijft me verrassen en ik vind haar met de
maand beter.
Bella is iets verlegener, minder afhankelijk en zelfstandiger
dan haar moeder, zal dus ook niet voorin de rij staan om bezoek
te begroeten, maar geniet wel degelijk van bewonderende blikken
en vereert je mogelijk zelfs met een knabbel aan je oor of een
ruk aan je haar.
Omdat ze geen 'haantje-de-voorste-typje' is maar ook geen
muurbloempje, sluit ze mooi aan bij mijn andere twee meiden; de
groep heeft tenslotte al een ster (Lilia uiteraard) en een
bescheiden meisje (Yinny). De meiden hebben dus geen enkele
reden om zich aan haar te storen en dat blijkt ook uit de
verhoudingen; zowel Lilia als Yinny knuffelen en spelen graag
met haar. Bella is bij vlagen een dikke knuffelkont en spint
harder dan je je voor kunt stellen.
Hoewel ze zich exact hetzelfde beweegt als haar moeder (gewoon
bijna eng!), vertoont ze ook genoeg trekjes van haar vader; het
meest opvallende is wel haar liefde voor apporteren. Natuurlijk
kon zij niet weten dat Noa dit spelletje ook beheerste en het
mij dus al had geleerd, dus gaf ze mij haar eerste lessen toen
ze nog maar 6.5 week oud was. Inmiddels kun je zo'n beetje alles
voor haar weggooien; als ze het kan dragen brengt ze het voor je
terug.
Bella is ook wat vocaler ingesteld dan haar moeder (die alleen
mauwt als ze krols is), maar spreekt alleen als haar iets wordt
gevraagd - hoezo goed opgevoed?
Bella is nog jong en dus nog volop in ontwikkeling maar het lijkt erop dat ze de
indrukwekkende snorhaarkussens, de luxueuze vacht en de stevige
bouw van haar moeder heeft meegekregen, terwijl ze het holle
neuslijntje, de oogvorm en de oorvorm van haar vader lijkt te
hebben. Ik kan niet wachten om te zien hoe zij zich verder
ontwikkelt en wat zij bij kan dragen aan mijn fokprogramma!
_______________________________________________________________________________________________________________________
Alana Yin of
Alyona
Roepnaam: Yin
Geslacht: poes
Vader: Robushka van de Muizenisse (Robii)
Moeder: Isolde de Quetzal (Luna)
Geboortedatum: 9 oktober
2006
Nestgrootte: 4;
3k, 1p
Fokker: Maartje Schoenmaker
Uiterlijk:
Gewicht:
4 kilo
Sterke punten: elegant en hoog op de poten, fijne
ovale voetjes,
schitterende oorstand, geprononceerde snorkussentjes, goede
oogkleur,
kan wodka-look laten zien, goed geproportioneerd, erg
charismatisch
Zwakke
punten: heeft een aantal witte haren verdeeld over haar vacht,
relatief lange wig, ietwat ronde ogen, lichte pinch, relatief
zwakke kin
en neus te gewelfd
Alana Yin is een
poesje uit mijn eerste nestje, toen mijn catterynaam nog achter
de kittennaam kwam in plaats van ervoor.
Yin is in eerste instantie gebleven om mee verder te fokken,
maar is ook een fantastisch lieve vriendin gebleken.
Net als
haar mama Luna babbelt Yin graag en veel. Als Yin een kamer in
komt, kondigt zij zichzelf alvast maar even bescheiden aan voor
het geval je haar over het hoofd zou zien, en als je aangeeft
haar te hebben gezien, krult haar staart tot op haar rug van
blijdschap. Bij de echt intieme gesprekken mauwt zij echter
zonder geluid, en (erg on-kats) zoekt ze constant oogcontact.
Waar Luna deuren opent, maakt Yin ze juist erg graag dicht, om
vervolgens natuurlijk verontwaardigd te verzoeken om opening.
Ze kan spinnen als geen ander, haar motertje staat non-stop
aan.Yinny is een echte schootzitter, zelfs als je op je hurken
iets zit te doen, houdt zij een been bezet. Ook bezoek moet er
na enige tijd vrijwel altijd aan geloven (met een uitzondering;
dat moet dan niet in grotere getalen binnenkomen); Yin vindt
iedereen lief. Ze vindt het heerlijk om als een baby in mijn
armen te liggen zodat ik haar buik kan aaien, met haar oogjes
dicht, luid spinnend en zacht met haar poten mijn gezicht
aantikkend.
Kopjes geven kan ze heel erg goed, als een bokje stoot ze je met
haar kopje aan, en als het object van affectie net buiten bereik
is, maakt ze er graag met gekromd ruggetje een sprongetje voor.
's Nachts nestelt zij zich het liefst in bed dicht tegen je aan
onder de dekens of op het hoofdkussen.
Naast die hele zachte
kant, bezit Yin ook een heel stoer gezicht; zo is ze fel in het
verdedigen van "haar" speelgoed; de kleine balletjes van
gekleurd konijnenbont zijn van haar en haar alleen en dat laat
zij met een grommende mond vol pluis duidelijk weten. Vooral
toen zij nog een klein kitten was van 4 weken, was dit hilarisch
om te zien. Het sorteerde duidelijk effect; nestgenootjes met
hoge ruggen en dikke staarten en volwassen dieren die een pas
terugdeinsden vanwege het geluid uit die kleine frummel, hebben
ervoor gezorgd dat dit trucje nog steeds graag door Yin wordt
toegepast.
Het is uiteraard niet meer dan een pose; Yinny is
stiekem wel een beetje een drama-queen!
Begin 2009 heeft Yin een Suprelorin® -implantaat gekregen wat de
aanmaak van alle geslachtshormonen remde, waardoor zij gedurende
minstens een jaar niet krols en dus ook niet zwanger kon worden.
Het grote voordeel van deze methode was, dat ik mezelf hiermee
in staat stelde haar karakter en de gezondheid van familieleden
langer kritisch te kunnen volgen, zonder dat Yin hoefde te
lijden onder de negatieve gevolgen van constante
hormoonschommelingen.
Naast de reserveringen die ik al enige tijd had naar aanleiding
van de karaktereigenschappen van haar moeder, groeiden in de
tussentijd ook mijn reserveringen ten aanzien van andere
erfelijke factoren.
In haar directe familie bevinden zich inmiddels enkele jong
overleden katten, waarvan één door (door een specialist
vastgestelde) HCM (halfbroer van Luna), en één die voor
zijn dood verdacht veel kenmerken van het bij deze ziekte
behorende beeld vertoonde (andere halfbroer van Luna). Ook komen
in haar familie mesoderm-gerelateerde afwijkingen voor.
Al met al waren dit voor mij te veel kanttekeningen bij een
enkele kat om met vertrouwen met haar te fokken. Ieder levend
wezen draagt defecte genen of nadelige eigenschappen bij
zich en er zit altijd een zeker risico aan het fokken met
katten, omdat je nooit precies weet welke. Het is aan de
individuele fokker om de risico's zoveel mogelijk in kaart te
brengen en af te wegen tegen de positieve eigenschappen van de
kat en andere belangen, zoals genetische diversiteit binnen een
ras. Voor mij is die balans doorgeslagen naar het punt dat ik
het voor mijn gevoel in het belang van de individuele katten en
het ras niet kan riskeren te fokken met Yin.
Yin is in 2010 gecastreerd en is bij ons gebleven als
speelmaatje voor Lilia, Bella en hun kittens - een rol die haar
op het lijf geschreven is en waar ze duidelijk baat bij heeft,
want Yin is in haar hart altijd echt een kitten gebleven.
Een deel van Yin's stamboom kun je
hier
vinden.
Voor meer informatie over de factoren die mijn keuze voor Yin
hebben beïnvloed, mag je altijd contact opnemen. |
________________________________________________________________________________________________________________
Herplaatst
________________________________________________________________________________________________________________
Luna
Stamboeknaam:
Isolde de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder:
Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: poes, gecastreerd
Geboortedatum: 29 maart 2005
Nestgrootte: 5; 3p, 2k
Fokker:
Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 4 kilo
Sterke
punten: prachtige glimlach, diepgroene ogen, goede vacht en
-kleur,
mooie neuslijn en convexe hoek
Zwakke punten:
relatief lange wig, mocht hoger op de poten staan,
mist de
wodka-look, kin mocht sterker, oren mochten hoger geplaatst
zijn.
HCM (2007), PKD en colorpoint vrij (VGL,2006)
Luna was mijn
eerste Russische poesje en tevens mijn bescheiden zonnetje.
Ze was altijd waar ik was, zij het op schoot, op mijn
schouder of ergens anders waar ze contact kon houden.
Ze
heeft honderden verhalen te vertellen, en dat doet ze dan ook
met zachte stem. Zodra ik naar haar knipoogde of haar oppakte
begon ze te spinnen. Ze is niet veeleisend van aard, maar als ze
iets wil raakt ze er ook niet over uitgepraat, terwijl een blik
van haar eigenlijk al voldoende is.
Luna is elegant, behendig en slim, wanneer je een hengeltje
te voorschijn haalt laat ze de meest fantastische salto’s zien.
Haar intelligentie en behendigheid resulteren er ook in dat Luna
fantastisch goed deuren kan openen en heel precies kan peilen
wanneer zij haar mens als springplank kan gebruiken naar hoger
punt dat zij anders niet zou kunnen bereiken.
Precies om al
die aandoenlijke eigenschappen vond ik haar een heel geschikte
poes om kittentjes te mogen krijgen, en dus is ze één keer
moeder mogen worden. Inmiddels ben ik van die beslissing terug
gekomen. Naast het hele lieve, zachte karakter en alle goede
eigenschappen die Luna te bieden heeft, heeft haar karakter ook
een keerzijde die ik niet op tijd heb onderkend.
Behalve
heel lief, intelligent en bescheiden, was Luna ook erg
terughoudend naar bezoek in haar eigen omgeving, wat later
zonder directe aanleiding is omgeslagen in echte angst. Omdat in
de vele rasbeschrijvingen van het ras deze terughoudendheid als
raseigen wordt genoemd, dit gedrag ook was wat ik bij de andere
fokkers waar ik toen kwam te zien kreeg en ik nog het één en
ander te leren had over normaal kattengedrag, heb ik niet
herkend hoe belastend het is voor een kat om zich niet vrij te
kunnen voelen in haar eigen territorium.
Inmiddels ben ik er
echter van overtuigd dat dit gedrag niet normaal is, en dat je
als verantwoordelijk fokker niet kunt riskeren nog meer katten
op te zadelen met een dergelijke belasting.
Gelukkig was Luna
nog wel een fantastische mama, die haar kittens stimuleerde de
wereld te verkennen en ook met hen gezellig kletste. Ze was niet
overdreven beschermend, sleepte niet met de kittens, beet geen
snorharen af en zag geen redenen om in de buurt van haar kittens
te grommen. Ze heeft ze goed opgevoed, en daarmee heb ik veel
geluk gehad. Haar kittens zijn allemaal net zo lief geworden als
zij, en durven gelukkig wel poolshoogte te gaan nemen als er
nieuwe mensen op hun terrein komen.
Luna is inmiddels
gecastreerd en zal dus geen mama meer worden.
Met
gedragstherapie en ondersteuning met Bach bloesems heb ik
geprobeerd om haar weer zo ver te krijgen dat ze een blij en
onbezorgd leven kon leiden in de cattery. Helaas slaagde ik er
niet in haar zo te begeleiden dat zij weer volledig de kat werd
die zij voor de komst van haar nestje was, en angst bleef haar
leven beheersen. In 2009 besloot ik dat het zo niet langer kon
en dat het in Luna's belang zou zijn om haar in een rustige,
zeer voorspelbare omgeving te plaatsen, bij een eigenaresse die
haar accepteert zoals ze is en haar de ruimte kan geven om over
haar angsten heen te groeien en die met haar aan haar
zelfvertrouwen wil werken - zonder de onderbreking door krolse
poezen en nesten die er bij mij in het verschiet lagen. Hoewel
het voelde alsof ik met haar een vitaal deel van mezelf weggaf,
is dit het beste gebleken dat ik ooit voor Luna heb gedaan.
Yvonne, haar nieuwe eigenaresse, is zielsgelukkig met haar en
heeft haar zelfs al geholpen haar angst voor bezoek te
overwinnen. Ik kan haar niet genoeg bedanken voor de nieuwe kans
die zij Luna heeft geboden op een gelukkig en ongecompliceerd
leven!
___________________________________________________________________________________________________________________
Noa
Stamboeknaam:
Horatio de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka (Eros)
Moeder: Dolores de Quetzal (Dokus)
Geslacht: kater,
gecastreerd
Geboortedatum: 3 april 2004
Nestgrootte: 1k
Fokker: Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 6 kilo
Sterke punten: goed formaat maar toch elegant, fantastische
vacht,
prachtige glimlach, super silver tipping
Zwakke
punten: bleke oogkleur, lage oorstand, relatief lange wig, iets
romaanse neus, "open" oogvorm
Noa was mijn eerste eigen Rusje en helemaal wat ik verwachtte in
huis te halen naar aanleiding van de rasbeschrijvingen die ik
online en in boeken gelezen had. Hij is een grote kat,
afstandelijk, gereserveerd en arrogant maar oh zo nieuwsgierig
en gesteld op zijn knuffels en speeltijd.
Hij bezit een
redelijke portie zelfoverschatting, wat soms maakt dat hij nogal
roekeloos uit de hoek kan komen.
Wanneer er bezoek komt
hangt hij de clown uit; regelmatig begroet hij nieuwkomers vanaf
zijn rug, schijnbaar een en al zelfverzekerdheid.
Door zijn
postuur en karakter is iedereen altijd zwaar onder de indruk van
hem.
Noa is behoorlijk eigenzinnig en zal altijd duidelijk laten
weten wat hij wel of juist niet wil. Zijn stemgeluid mag dan
bescheiden zijn, hij gebruikt het effectief, en zijn
gezichtsuitdrukkingen spreken boekdelen. Hij is werkelijk waar
de eerste kat die ik kon zien fronsen als iets hem niet zinde.
Graag maakt hij mensen duidelijk dat het etenstijd is (hoewel
hij daar geen vaste tijden voor aanhoudt, Noa wil altijd wel
eten) of dat er geapporteerd moet worden, een kunstje dat hij
zichzelf en de mensen die hem kennen heeft aangeleerd, en na
eten en slapen zijn favoriete tijdverdrijf.
Ook houdt hij
van stromend water en vindt het enig om zijn mens zover te
krijgen dat ze de kraan voor hem opendraait.
Noa is echter
geen makkelijke kat, en heeft duidelijke grenzen die je ook echt
moet respecteren. Waar die grenzen liggen verschilt per persoon.
De andere katten voelden zich hier vaak door hem gedomineerd en
vertrouwden hem niet door en door.
Met het ouder worden is Noa meer en meer op schoot te vinden,
maar het heeft lang geduurd voor hij zich daar prettig bij
voelde. Pas op de leeftijd van drie durfde hij zich kwetsbaar op
te stellen door ongegeneerd te genieten van een knuffelpartij op
schoot.
Noa is bijzonder territoriaal ingesteld, wat waarschijnlijk
voortkomt uit dezelfde aangeboren angst als waar zijn zus mee
kampt, en patrouilleerde 24 uur per dag door mijn huis om zich
ervan te verzekeren dat er geen indringers waren.
Dit veroorzaakte spanning bij hem en tussen mijn katten, en
maakte het haast onmogelijk voor hem om zich te ontspannen door
zich bijvoorbeeld helemaal te verliezen in spel.
Dit had weer tot gevolg dat hij veel te dik werd, met alle
gezondheidsrisico's van dien.
Omdat ik zijn omgeving niet direct voldoende voor hem kon
veranderen, en omdat hij en Luna al sinds hun kittentijd samen
waren, besloot ik mijn eerste twee Rusjes samen te laten
verhuizen toen er een gouden mandje voor hen op ons pad kwam.
Rond dat gouden mandje stond een huis waar buurtkatten niet bij
in de buurt kunnen komen, en waar regelmaat heerst - iets waar
deze twee katten enorm veel behoefte aan hebben, maar wat ik ze
in een cattery-omgeving niet zou hebben kunnen bieden.
Ik ben zo blij dat Yvonne dit wel kan, en dat ze daarmee Noa en
Luna nu zoveel gelukkiger maakt.
Als mijn eerste Rusje houdt
Noa natuurlijk een prominente plaats in mijn hart - hij is toch
de basis van mijn liefde voor dit ras.
|