Luna
Stamboeknaam: Isolde de Quetzal
Vader: Jascha von Ramenka
Moeder: Dolores de Quetzal
Geslacht: poes, gecastreerd
Geboortedatum: 29 maart 2005
Nestgrootte: 5; 3p, 2k
Fokker:
Marjolijn van Dijk
Uiterlijk:
Gewicht: 4 kilo
Sterke
punten: prachtige glimlach, diepgroene ogen, goede vacht en
-kleur,
mooie neuslijn en convexe hoek
Zwakke punten: relatief lange
wig, mocht hoger op de poten staan,
mist de wodka-look, kin mocht sterker, oren mochten hoger
geplaatst zijn.
HCM (2007), PKD en colorpoint vrij (VGL,2006)
Luna is mijn eerste Russische poesje en tevens mijn zonnetje. Ze
is een vol zusje van Noa (zelfde ouders, later nest) en kwam
hier in eerste instantie als gezelschap voor hem en voor ons.
Ondanks dat ze van dezelfde ouders komen, hebben Noa en Luna
zich behoorlijk verschillend ontwikkeld; Luna is, in
tegenstelling tot Noa, ietwat klein en fijn gebouwd. Grappig is
wel, dat broer en zus met het klimmen der jaren steeds meer op
elkaar gaan lijken.
Het woord arrogant is haar vreemd, Luna
is een synoniem voor LIEF. Ze is altijd waar ik ben, zij het op
schoot, op mijn schouder of ergens anders waar ze contact kan
houden.
Ze heeft honderden verhalen te vertellen, en dat
doet ze dan ook met zachte stem, de hele dag door. Zodra je haar
aankijkt of oppakt begint ze te spinnen.
Ze is niet
veeleisend, maar als ze iets wil raakt ze er ook niet over
uitgepraat, terwijl een blik van haar eigenlijk al voldoende is.
Luna is elegant, behendig en slim, wanneer je een hengeltje te
voorschijn haalt laat ze de meest fantastische salto’s zien.
Haar intelligentie en behendigheid resulteren er ook in dat Luna
fantastisch goed deuren kan openen en heel precies kan peilen
wanneer zij ons als springplank kan gebruiken naar hoger punt
dat zij anders niet zou kunnen bereiken. Ook Luna apporteert,
maar zij selecteert zelf met welke speeltjes.
Zo uitbundig
liefhebbend en speels als Luna binnenshuis is, zo terughoudend
en verlegen is ze naar vreemden. Ze is echt een poesje waar je
de tijd voor moet nemen om vriendschap mee te sluiten, maar lukt
dat, dan vergeet ze je niet meer.
Ze zal nooit blazen,
grommen of uithalen, dat zit gewoon niet in haar. Precies om die
reden vond ik haar een heel geschikte poes om kittentjes te
mogen krijgen.
Ze was een fantastische mama, die haar
kittens stimuleerde de wereld te verkennen en ook met hen
honderduit kletste. Haar kittens zijn allemaal net zo lief
geworden als zij, hoewel minder verlegen.
Luna is inmiddels
gecastreerd en zal dus geen mama meer worden. Hoewel zij het als
mama fantastisch deed, eisten haar snel opeenvolgende krolsheden
hun tol van haar door de weerslag op haar eetlust en haar
humeur.
Omdat het langdurig gebruik van de poezenpil geen
optie was voor haar in verband met de kans op mammatumoren, is
in het belang van Luna besloten dat één nestje genoeg was.
Hopelijk zal zij zich net zo fantastisch voegen in haar rol als
oma als in die van moeder, aan haar inmiddels constant stralende
humeur zal het niet liggen!
___________________________________________________________________________________________________________________